prof. dr hab. Magdalena Danielewiczowa

Ukończyła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała na podstawie rozprawy O znaczeniu zdań pytajnych w języku polskim. Charakterystyka struktury tematyczno-rematycznej wypowiedzeń interrogatywnych (Wyd . UW, Warszawa 1996). Jej monografia habilitacyjna została poświęcona znaczeniom polskich czasowników nazywających stany umysłu (Wiedza i niewiedza. Studium polskich czasowników epistemicznych, KLF, Warszawa 2002). Książka „profesorska" z kolei to opracowanie poświęcone strukturze semantycznej przysłówków metapredykatywnych (W głąb specjalizacji znaczeń. Przysłówkowe metapredykaty atestacyjne, BelStudio, Warszawa 2012).

Jest także współautorką (obok Andrzeja Bogusławskiego) sondy słownikowej Verba polona abscondita (Elma Books, Warszawa 2005) oraz trzech podręczników do kształcenia językowego na poziomie gimnazjalnym (Mowa polska, Stentor, Warszawa 1999, 2000, 2001). Opublikowała to z górą 80 artykułów naukowych.

Przetłumaczyła na język polski, opatrzyła wstępem i uwagami redakcyjnymi oryginalne pisma Ferdynanda de Saussure'a zebrane w tomie Écrits de linguistique générale, Gallimard, Paris 1996 (pol. tytuł:  Szkice z językoznawstwa ogólnego, Dialog, Warszawa 2004).

Przedmiot jej zainteresowań badawczych stanowią przede wszystkim teoria języka, semantyka  lingwistyczna i leksykografia.

Od ukończenia studiów jest nieprzerwanie związana z Uniwersytetem Warszawskim. Od 2001 roku pełni funkcję kierownika Katedry Lingwistyki Formalnej, a od roku 2008 – również kierownika Studium Doktoranckiego na Wydziale Neofilologii.